Vanmiddag sta ik op het Leidseplein te schreeuwen, samen met veel anderen. Met de actie 'Nederland schreeuwt om cultuur' protesteren we tegen de bezuinigingen op kunst en cultuur.

Omdat het gaat om cultuur, is er natuurlijk discussie over de vorm. Schreeuwen, mag dat wel zomaar en heeft het wel nut? Erik Schilp, directeur van het bijna-wegbezuinigde Nationaal Historisch Museum, vindt de campagne onbeschaafd, smakeloos en volledig los van de realiteit. Zonder overigens met een alternatief te komen. Sympathieker is dan muzikant Gerhardt, die de campagne Fluister mooie dingen startte. Hij vindt schreeuwen een negatieve vorm van aandacht vragen en pleit ervoor in gesprek te blijven. Op zijn initiatief gaan op 25 november kunstenaars overal in het land liedjes zingen, tekeningen uitdelen en gedichten door brievenbussen schuiven.

Schreeuwen of niet? Kunstenares Kelly Dobson biedt een uitweg met de Screambody.

Een draagbare zak, waarin je je schreeuw kwijt kunt op momenten dat het even niet uitkomt. Grappig ding, die Screambody, maar het raakt me ook - het is gewoon pijnlijk om te zien hoe ze geluidloos in die zak staat te schreeuwen.

En als schreeuwen juist bijzonder goed uitkomt, maar je hebt even geen stem? Ook daar is aan gedacht. De Waag lanceert vandaag een SchreeuwApp, een applicatie voor de mobiele telefoon. Tweet je tekst naar #schreeuwapp en speel de tekst af op je mobiel.