Al tijden wil ik dit blog uitbreiden met een tag cloud, of, in goed Vlaams: woordenwolk. Het mooie van zo’n wolk is dat je trefwoorden toevoegt aan het geschrevene en dat je dan na verloop van tijd vanzelf ziet waar het eigenlijk over gaat. (In het leven, of in elk geval op je blog.)

Al bijna een week ben ik aan het mijmeren over het onderwerp van dit stukje. Dat is natuurlijk verschrikkelijk. Een week lang je mond houden: een doodzonde op het web. Om maar niet te spreken van die twee maanden ervoor, toen ik niet eens over een stukje aan het nadenken was, maar over leven en werk in het algemeen en griepvirussen in het bijzonder. En al die tijd niets geschreven.